همه چیز از همه جا

ماه من غصه چرا ؟؟؟

وخدایی که در این نزدیکی هاست

ماه من غصه چرا ؟؟؟
آسمان را بنگر،
که هنوز، بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد
یا زمینی را که،
دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت
بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید، زیر پاهامان ریخت
تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست

ماه من غصه چرا؟؟
تو مرا داری و من هر شب و روز، آرزویم همه خوشبختی توست
ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن
کار آنهایی نیست که خدا را دارند
ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی، مثل باران بارید
یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست
با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن
و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز
او همانیست که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد
او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام، غرق شادی باشد

ماه من...
غصه اگر هست بگو تا باشد
معنی خوشبختی، بودن اندوه است
اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند، سبزه زاری است پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواند
که خدا هست
خدا هست
خدا هست هنوز

منبع : http://30r30.ir

هستخدا همانیست اندوه هنوز،

ادمین چهارشنبه 26 آذر 1393 ساعت 12:01

0 نظر

گاهی پروانه ها هم...

    گاه می رویم تا برسیم.کجایش را نمیدانیم.فقط میرویم تا برسیم
                                                  بی خبر از آن که همیشه رفتن راه رسیدن نیست.
                                               گاه برای رسیدن باید نرفت.باید ایستاد و نگریست
      باید دید. شاید رسیده ای و ادامه دادن فقط دورت می کند
        باید ایستاد و نگریست به مسیر طی شده
                                                                  گاه رسیده ای و نمی دانی
                                                   و گاه در ابتدای راهی و گمان می کنی رسیده ای
                                                             مهم رسیدن نیست.مهم آغاز است
                                                                 که گاهی هیچ وقت نمی شود
                                                      و گاهی می شود بدون خواست تو

    پدرم می گفت تصمیم نگیر.اگر گرفتی شروع را به تاخیر انداختن
    نرسیدن است
    اما
    گاهی آغاز نکردن یک مسیر بهترین راه رسیدن است
    گاه حتی لازم است بعد از نمازت فکر کنی و ببینی پشت سر
    اعتقادت چه می بینی ترس یا حقیقت؟
    گاهی هم درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را نوازش کنی
    غذا بدهی ببینی هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست یا نه؟

    یا پای کامپیوترت نباشی، گوگل و ایمیل و فلان را بی خیال شوی
    با خانواده ات دور هم بنشینید ، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و
    ببینی زندگی فقط همین آهن پاره ی برقی است یا نه؟

شاید هم بخشی از حقوقت را بدهی به یک انسان محتاج تا ببینی
در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده؟

    لازم است گاهی عیسی باشی
    ایوب باشی
    انسان باشی ببینی می شود یا نه؟

    و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و
    از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و از خود بپرسی که
    سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم آیا ارزشش را داشت؟

    سپس کم کم یاد میگیری
    که حتی نور خورشید هم میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری
    باید باغ خودت را پرورش دهی به جای اینکه
منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی
که محکم باشی پای هر خداحافظی
و یاد می گیری که خیلی می ارزی

زیرا گاهی پروانه ها هم به اشتباه عاشق میشوند
و به جای شمع ، گرد چراغهای بی احساس خیابان می میرند

منبع : http://30r30.ir

رسیدن ببینی رسیده است&nbsp انسان باشی&nbsp کنی&nbsp ایستاد و&nbsp

ادمین چهارشنبه 26 آذر 1393 ساعت 11:58

0 نظر