صد و بیست و 5

من دیوونه م یا اونا ؟

خیلی عجیبه !

چطور اونا میتونن هر حرفیو بزنن و هرکاریو کنن ولی من نمیتونم ؟

یا چطور من میتونم خیلی کارا رو بکنم ولی اونا نمی تونن ؟

حوصله هیچکسو ندارم این روزا شدم عاشق تنهایی ...

هیچکس نمیدونه من چی میگم ...

به نظر من چیزی از خدا خواستن مزخرفه چون خدایی وجود نداره ...

به نظر من ترسیدن از آقای بازیار یه کار کاملا مزخرفه ...

به نظر من دوست داشتن بیش از حد خانوم محمودی کاملا چرته ...

یا حتی غسل کردن بعد پریودی ...

ینی اگه من برم حموم خودمو درست و حسابی بشورم تمیز نمیشم که حتما باید برم زیر دوش آب یه سری کلمه مزخرفو بگم ک حتی معنیشو نمیدونم !

اینو به همکلاسیام گفتم ، همه شون دعوام کردن !

بعدم من ازشون پرسیدم این کلماتی که میگین اصن ینی چی ؟

هیچدوم نمیدونستن ...!

از بیم و امید عشق رنجورم

آرامش جاودانه می خواهم

بر حسرت دل دگر نیفزایم

آسایش بیکرانه می خواهم

پا بر سر دل نهاده می گویم

بگذشتن از آن ستیزه جو خوشتر

یک بوسه ز جام زهر بگرفتن

از بوسه آتشین او خوشتر

پنداشت اگر شبی به سرمستی

در بستر عشق او سحر کردم

شبهای دگر که رفته عمرم

در دامن دیگران به سر کردم

دیگر نکنم ز روی نادانی

قربانی عشق او غرورم را

شاید که چو بگذرم از او یابم

آن گمشده شادی و سرورم را

آنکس که مرا نشاط و مستی داد

آنکس که مرا امید و شادی داد

هرجا که نشست بی تامل گفت:

(او یک زن ساده لوح عادی بود)

می سوزم از این دوروئی و نیرنگ

یکرنگی کودکانه می خواهم

ای مرگ از آن لبان خاموشت

یک بوسه جاودانه می خواهم

رو، پیش زنی ببر غرورت را

کو عشق ترا به هیچ نشمارد

آن پیکر داغ و دردمندت را

با مهر به روی سینه نفشارد

عشقی که ترا نثاره ره کردم

در سینه دیگری نخواهی یافت

زان بوسه که بر لبانت افشاندم

شورنده تر آذری بخواهم یافت

در جستجوی تو و نگاه تو

دیگر ندود نگاه بی تابم...

اندیشه آن دو چشم رویائی

هرگز نبرد ز دیگان خوابم

دیگر به هوای لحظه ای دیدار

دنبال تو در بدر نمی گردم

دنبال تو ای امید بی حاصل

دیوانه و بی خبر نمی گردم

در ظلمت آن اطاقک خاموش

بیچاره و منتظر نمی مانم

هر لحظه نظر به در نمی دوزم

وان آه نهان به لب نمی رانم

ای زن که دلی پر از صفا داری

از مرد وفا مجو، مجو، هرگز

او معنی عشق را نمی داند

راز دل خود به او مگو هرگز

"فروغ"

با سلامی به گرمای هوای بوشهر

                                                     هیمه...

نه آن که فکر کنی سرد است

که من

در تهاجم کولاک

یکجا تمام هیمه های جهان را

                   انبار کرده ام

                   در پشت خانه ام

و در تفکر یک باغ آتشم

                    به تنهایی

من هیمه ام

برادر خوبم

بشکن مرا

             برای اجاق سردت

                                 آتشم بزن...

من هیمه ام

برادر خوبم...

                                                                                   «خسرو گلسرخی»

شعر پسر و دختر

من پسرم

من که از گل بهترم

پسرم من پسرم

حرف های مادرم

نرود از نظرم

در دبستان همه را

محترم می شمرم

از خوش اخلاقی من

هست راضی پدرم

من دخترم

بچه ها من دخترم

در خوش زبانی نوبرم

در خانه داری ماهرم

شریک کار مادرم

چهره ی شاد من ببین

شیرین به مثل شکرم

*عباس یمینی شریف

از سنگ ها بدانیم...

فیروزه و آذر

رسیدیم به متولدین آذر ماه و سنگ فیروزه. از سنگ فیروزه به عنوان سنگ حامی یادشده است.معروف است که در اروپا , خلبانان و مهمانداران هواپیما برای ایمنی در سفر از فیروزه استفاده میکنند.چون این سنگ از سقوط جلوگیری میکند!فیروزه بر روی عملکرد نادرست کبد اثر می گذارد و قدرت و سوی چشم را افزایش می دهد.همچنین فیروزه ضد افسردگی است ,نشاط آور بوده و التهابات پوستی را فرو مینشاند. همچنین از فیروزه برای چشم زخم هم استفاده می شود.

مشاعره ی خاله پرستو و جوجه حوا

* جوجه:

بابا بزرگ چه پیره

الهی هیچ وقت نمیره

عینک داره با عصا

قصه می گه با ادا

* خاله:

اتل متل یه مورچه

قدم می زد تو کوچه

یهو یه کفش ولگرد

پای اونو لگد کرد

* جوجه:

دویدم و دویدم

سر کوهی رسیدم

دو تا خاتونو دیدم

* خاله ی سرخوش و خجسته دل:

منو داداشم و بابام و عموم

هفته ای دوبار می ریم حموم

اما تو چی؟

- جوجه: وااا، خاله؟ این شعرای جلف چیه می خونی؟!

- خاله : :-|

پی نوشت: کل دوران کودکی من با خواندن این شعرهای جلف! سپری شد! :-|